من از حالم به این مردم..دروغای بدی میگم!

فردا ۲۵ سالم میشه.وقتی ۲۰ سالم بود فکرمیکردم ۲۵ سالگی خیلی دوره. خیلی وقت هست برای رسیدن بهش و لابد تو تمام این مدت هرکاری برای بهتر شدن، مستقل شدن و پیشرفت میکنم .فکرمیکردم ۲۵ سالگی سنیه ک همه چیزایی که میخواستم باید تو دستام باشن باید به چیزایی ک میخاستم رسیده باشم. به بضیاشونم رسیدم ولی همه چی طبق تصورات من پیش نرفت. انقد زود اتفاق افتاد که هنوز باورم نمیشه فردا باید شمع ۲۵ سالگی و فوت کنم...حس و حالم اینجوریه که یکم دلگیرم یکم سردرگم یکمم ترسیدم.همین. من از حالم به این مردم..دروغای بدی میگم!...

یه دردی سمت راستِ پایین شکمم و درگیر کرده .مثلِ درد آپاندیس! دردش خفیفه ولی از صبح تاهمین الان یذره ام ول نکرده. حسم میگه آپاندیسه ولی مغزم برای فرار از دردسرای عمل و بخیه و جایِ بخیه و دوره ی نقاهت و این چیزا مدام حواسمو ازش پرت میکنه و ربطش میده به چیزای دیگه. مثلا شاید چون دیروز سر تمرینای شکم تو باشگاه زیاد به خودت فشار آوردی الان درد داری. شاید بخاطر اینه پریشب فست فود خوردی. شایدم دردای قبلِ پریودیه( که اصلا دردش شبیه اون نیست) مامانم ولی معتقده چون زیاد دراز میکشم و سرم تو گوشیه!!!خودمم یه بطری ِاب گزاشتم کنارم و هر چنددقیقه خودمو مجبورمیکنم آب بخورم تا شاید اینطوری با تکرر ادرار از شر این درد خلاص شم؟ دلیل پزشکی براش ندارم ولی فقط همین به ذهنم رسید! من از حالم به این مردم..دروغای بدی میگم!...

کاش قسمتای سخت زندگی رمز داشت. رمزشو میزدی و اون مرحله از زندگی که دهنت داره سرویس میشه ارو رد میکردی. ن اینکه اینطوری بصورت آهسته و مستمر با روزای طولانی و کسل کننده و شبای دهن سرویس کن و فکر فکر و فکر بخوای سر کنی.واقعا هربار و هرلحظه از میزان صبر و تحملم در برابر فشار و سختیا یجوری جا مبخورم که انگار ن انگار این ادم خودمم که داره اینجوری با وجود تنهایی بی پولی افسردگی مریضی های متعدد و .....زندگی رو سر میکنه! حقیقتا خستم میخام یکی بیاد جام زندگی کنه من برم بخابم واسه همیشه. من از حالم به این مردم..دروغای بدی میگم!...